از خودم متنفرم

از اینکه هنوز با دیدن جملاتت دلم می لرزه

از اینکه هنوز بی قرارت میشم

از اینکه هنوز دروغت رو در مورد دوست داشتنم باور می کنم

از اینکه هنوز بعد از دیدن پیام تبریکی که برای تولدم فرستادی اشکام مثل سیل سرازیر میشه

نه!

مثل سیل نه!‌مثل شلنگ آب!‌همون تشبیهی که خودت می کردی!!!

نامرد

می دونی چی کردی با من؟

می دونی چه به سر رویات اومد؟

می دونی چه راحت کشتیش؟

می دونی دیگه هیچی ازش نمونده؟

میدونی چقدر رو حرفات و قولات حساب کردم؟

دلم می خواد تا ته دنیا فقط دادبزنم و بهت بگم نامرد

آره نامردی

چون وقتی هنوز من داشتم دست و پا می زدم که طناب پاره ی رابطه مونو دوباره گره بزنم

تو تو فکر خواستگاری از یکی دیگه بودی

چه طور هنوزم ادعا می کنی دوسم داری؟

چه طور جرات می کنی برای تولدم ایمیل بدی؟

خدایا مهرشو از دلم بیرون کن

خاطراتشو پاک کن

دلم نمی خوادش

دلم این طوری نمی خوادش

خدایا دلم خسته ست

از همه ی همه

پ.ن : میدونم! دوباره زدم تو کوچه خاکی! دست خودم نیست! وقتی ایملشو که برای تبریک تولدم فرستاده بود بعد ١ماه دیدم،یه لحظه به حد انفجار رسیدم!میدونم! باید پاکش کنم اون ایمیل لعنتی رو!حتما این کارو می کنم! به زودی!اما دلمو چی کار کنم؟ اونو چه جوری پاک کنم؟تو رو خدا بهم بگین دلمو چی کار کنم؟ فقط خواهشا شعار ندین! کسی که خودش سوخته بیاد بگه من چی کار کنم؟ کمک.......

پ.ن: خدایا فقط تو داری می بینی که چه طور دارم دست و پا میزنم! نذار غرق بشم. دستمو بگیر.